سفارش تبلیغ

پایه عکاسی مونوپاد
.





























انسان قرآنی


اگه شما ازدواج کردین و فردی متأهل هستین، حتماً تمایل ندارین زندگی تون رو به سردی و کدورت بره یا خدایی ناکرده دچار فروپاشی بشه. شما مثل هر زوج دیگه ای دوست دارین زندگی مشترک تون رو به گرمی و محبت بیشتر بره و اگه شما فرد مجردی هستین و دوست یا دوستانی صمیمی دارین، هرگز دوست ندارین این دوستای خوب و صمیمی رو از دست بدین.
 اما همه ی ما در معرض این خطر بزرگ هستیم که به واسطه ی یه رفتار اشتباه، هم بهترین دوست مون رو از دست بدیم و هم به عاشقانه ترین رابطه مون لطمه ای جدی بزنیم.
 از بین همه ی عواملی که می تونه پیوندهای محکم عاطفی بین دو نفر رو پاره کنه و ارتباطهای طولانی و عمیق و ریشه دار رو قطع کنه، مهم ترین عامل بحث و جدله. یادتون باشه هیچ چیزی به اندازه ی بحث و جدل و بگو ومگو مشاجره، قابلیت این رو نداره که دوستی رو به دشمنی و محبت رو به کینه تبدیل کنه. دقت کنین ببینین چه رابطه ای واستون خیلی مهمه و دلتون می خواد گرم و پایدار باقی بمونه. اگه اینطوره مراقب باشین تحت هیچ شرایطی با اون شخص بحث و جدل نکنین. چه بسا برای همین پیامبر عزیزمون فرمودند: جدل نکنید هرچند حق با شما باشد.
 متأسفانه خصوصاً وقتی ما یقین داریم حق با خودمونه و طرف مقابل داره حرف اشتباهی میزنه، طاقت نمیاریم و با بحث و جدل تقلا می کنیم هر جوری که هست اون رو متوجه اشتباهش بکنیم و به قول خودمون حالیش کنیم.
 یادتون باشه رابطه ی دوستانه و قشنگ ما از اون موقعی رو به سردی و وخامت میره که آگاهانه یا ناآگاهانه به دام بحث و جدل بیفتیم.
این جمله ی در خور تأمل امام هادی علیه السلام هم آویزه ی گوشمون باشه که : «جدل نکنید که جدل پیوندهای استوار را از هم می گسلد و دوستی های دیرین را از بین می برد»
خطر رو احساس کنیم و خودمون رو در معرض اون ببینیم و همین الان با خودمون عهد ببندیم که از امروز تحت هیچ شرایطی با کسی مشاجره و مجادله نکنیم.
 موفق باشین
سیدمجتبی حورایی


نوشته شده در دوشنبه 95/7/5ساعت 11:15 عصر توسط | نظرات ( ) |

خودش بود و جاده. عقربه های کیلومترشمار سرعت بالای 140 کیلومتر در ساعت را نشان می داد...
 با آنکه بسیار خوابش می آمد اما به واسطه ی عجله ای که داشت حاضر نبود بایستد و دقایقی استراحت کند.
 وقتی به خودش آمد متوجه شد ماشینش تکان می خورد و سر و صدای خاصی بلند شده است. یک لحظه متوجه شد که چرتش برده بود و لاستیک سمت راست ماشینش روی شانه ی خاکی جاده رفته بود. بلافاصله فرمان را برگرداند و در مسیر جاده قرار گرفت.
 خدا بسیار به او رحم کرده بود. اگر لحظه ای دیرتر هوشیار شده بود اکنون چه بسا جان خود را از دست داده بود. در واقع این قسمت خاکی کنار جاده و تکان ها و سر و صداهای ناشی از حرکت روی آن سبب بیداری او و پیشگیری از یک فاجعه شده بود.
 قصه ی زندگی ما نیز همین طور است.
 گاهی از مسیر اصلی زندگی خارج می شویم، گاهی از انسانیت خود فاصله می گیریم و گاهی ارتباط ما با خدا کمرنگ یا قطع می شود. همین کفایت می کند که به واسطه ی این انحرافمان دچار مشکلی در زندگی شویم.
 در واقع آن مشکل و مسأله ای که با آن مواجه می شویم ایجاد شده است تا :
* ما را از خواب غفلت مان بیدار کند
* ما را به انسانیت خودمان بازگرداند
* و ارتباط ما را با خداوند بازسازی و پررنگ سازد.
 اینکه من و شما می خواهیم مشکلات جسمی و روانی و عاطفی و مالی و خانواگی و ... ، با تلاش و تدبیر حل کنیم بسیار خوب است اما یادمان باشد هدف اصلی تمام این مشکلات این است که به انسانیت خودمان بازگردیم و ارتباط مان را با خدا بیشتر و بیشتر کنیم.
 اگر پیام اصلی مشکلی را بگیریم امیدواری هست که در سایه ی حرکت در مسیر اصلی به مقصد نهایی مان که خوشبختی و سعادت است برسیم و پیام اصلی و مشترک هر مشکلی این است که :
* نیت و رفتار خودمان را اصلاح کنیم
* خدا را با طنین بلندتری در زندگی صدا بزنیم
* و حضور خدا را در زندگی مان برجسته تر ببینیم.
* ضمن اینکه باید بعد از این مراقب باشیم خوابمان نبرد.


نوشته شده در شنبه 95/7/3ساعت 2:29 عصر توسط | نظرات ( ) |

یکی از نیازهای انسان احساس امنیته و همین نیاز به احساس امنیت و نگرانی بابت احساس ناامنی ، ما رو وادار می کنه که در طول زندگی از خودمون و داشته ها و دارایی هامون مراقبت کنیم. عجیب اینجاست که هرچه روش ها و راهکارهای ما واسه ی مراقبت از داشته ها و امکانات مادی مون بیشتر و بیشتر میشه و از وسایلی مثل گاوصندوق، قفل های حرفه ای، دوربین های کنترلی و درب های ضدسرقت و رمزدار و امثال اینها استفاده می کنیم ولی باز می بینیم و می شنویم که سارقین از روش جدید سرقت کردن و اموال کسی رو ربودن استفاده می کنن و همین باعث میشه مردم بیشتر به فکر بیفتن که باز مراقبت ها و محافظت هاشون رو بیشتر کنن. طبیعیه که اگر در این میون شما کسی رو ببینین که خیلی بی احتیاطی می کنه و مثلاً در و پنجره ی ماشین خونه رو باز میذاره، اون رو ملامت می کنین که چطور دستی دستی، دارایی هایش رو در معرض دید سارقین قرار میده.
 دوستان عزیز
اونی که از داشته ها و امکانات مادی ما خیلی مهمتره داشته های اخلاقی و معنوی ماست که البته مثل هر دارایی دیگه میتونه مورد طمع دزدها و سارقین قرار بگیره و عده ای بخوان اون رو از چنگ ما در بیارن. از وقتی که انسان تدارک این داشته ها رو می بینه، این سارقین اخلاقی برای اون نقشه می کشن و هر روز به شکلی و مدلی اون رو تهدید می کنن.
 آخرین ترفند و شگرد این سارقین معنوی که البته متاسفانه خیلی هم موثر بوده فضاهای مجازی و شبکه های اجتماعی و رسانه های تصویریه که هر روز می بینیم:
* عده ای ایمان و اعتقاد و اخلاق و تعهد و وفاداری و پایداری خانواده رو به این شکل از دست میدن.
* هر روز می شنویم که یکی توی باورهای معنویش تردید ایجاد شده،
* یکی فلان تکلیف الهی رو رها کرده،
* یکی به یک رابطه ی نادرستی آلوده شده
* و یکی قبح و زشتی خیانت واسش کمرنگ شده و وفاداری به همسر رو فراموش کرده.
 چه بسا، ما هم از همون افرادی باشیم که باید مورد ملامت قرار بگیریم که با دستای خودمون دزدها رو به خونه و زندگی مون راه دادیم و از داشته های معنوی و اخلاقی مون آن چنان که باید و شاید مراقبت نمی کنیم.
قطعاً صحبت ما این نیست که از امکانات امروزی بهره نبریم، بلکه فقط هشدار میدیم که مراقب باشیم که سارقین در کمین اند. این سارقین به همه ی ما طمع دارن. به من، به تو، به او.
 موفق باشین
سیدمجتبی حورایی


نوشته شده در یکشنبه 95/6/28ساعت 5:7 عصر توسط | نظرات ( ) |

می دونم حوصله دارین این دست نوشته رو بخونین یا نه؟ اصلاً شما آدم با حوصله ای هستین؟ یادم میاد اولین بار این نکته قشنگ رو استادم فرمودن که:
همون طور که توی جشن ها و مراسم شاد، نورافشانی و روشنایی و چراغونی کردن، رکن و اساس کاره، صبر و حوصله هم رکن و پایه زندگیه. اما متأسفانه ما غالباً به اندازه کافی صبور و پرتحمل نیستیم. عمدتاً بدنبال نتیجه های فوری و سریع هستیم و این یه آفت بزرگ واسه موفقیت و پیشرفته.
 *هممون می خوایم توی شغلمون موفقیت های کلانی رو تجربه کنیم اما چندان صبور نیستیم. اگر تلاش ها و دوندگی هامون نتیجه فوری نده، دلسرد و پشیمون می شیم و حتی به این فکر می افتیم که شغلمون رو عوض کنیم.
* دلمون می خواد زندگی گرم و شیرینی داشته باشیم اما امان از کم تحملی مون.
وقتی بداخلاقی ها و رفتار نامناسب همسرمون رو می بینیم زود از کوره در می ریم، داد و بیداد و قهر می کنیم، یه عده هم که زود می گن تفاهم نداریم و بریم توافقی جدا بشیم!.
* دوست داریم فرزندان خوبی تربیت کنیم اما تحمل نق زدن ها، بالا و پایین پریدن ها، استقلال طلبی ها و حتی لجبازی های طبیعی بچه هامون رو هم نداریم.
* جالب اینجاست که ما توی طاعت و عبادت خدا هم صبور نیستیم و دنبال نتیجه های زود و زیاد هستیم. چهار روز نماز و روزه و اندک مراقبتی در کنترل نفس داریم اونوقت انتظار داریم درهای رحمت الهی و مائده های آسمونی که خدا قول داده به روی اولیای الهی باز کنه به روی ما هم باز و سرازیر بشه، مستجاب الدعوه بشیم، چشمامون به حقایق این عالم باز بشه و در صورت لزوم طی الارضی هم بکنیم!
 اما دوستان صمیمی؛ همه این رو باید بدونیم که لازمه موفقیت های بزرگ و پیشرفت های عظیم صبر و تحمله. باید بدونیم که هیچ نهال گردویی با چند روز آبیاری گردو نمی ده.
 فرقی نمی کنه که شما چه موفقیتی رو می طلبین. کمالات معنوی و بهشت رو می خواین، موفقیت های شغلی و مالی رو می خواین، زندگی گرم و صمیمانه و فرزندان خوب می خواین و یا ... اونچه که مهمه اینه که باید حوصله داشت، تحمل کرد، ایستادگی کرد و صبور بود تا موفق شد.
 ظریفی می گفت: توی ترتیب الفبای فارسی ابتدا «ص» و بعد «ظ» است. ابتدا صبر و بعدش ظفر. تصمیم بگیریم و تمرین کنیم که صبر و تحمل و بردباری و حوصله مون رو بیشتر کنیم که حضرت علی علیه السلام فرمودند:
«کسی که به مرکب صبر و بردباری سوار باشد به میدان پیروزی خواخد رسید». و نیز فرمودند: «انسان صبور و شکیبا پیروزی را از دست نمی دهند اگرچه زمانش طولانی باشد».
صبر و ظفر هر دو دوستان قدیمند ، بر اثر صبر نوبت ظفر آید.






نوشته شده در جمعه 95/2/31ساعت 1:52 صبح توسط | نظرات ( ) |